Gure (zoro)etxea - 02x01

Erabiltzailearen aurpegia Mikel Ayllon Corral 2016ko ira. 22a, 08:59

Hala Bedi irratiko Araba Hizpide saioaren iritzi-tarterako zutabea (aurreko denboraldiko azken atala hemen)

Lagun batek esan ohi du uda loaldi luze bateko amets koloretsu bat dela, non denok uste dugun altuagoak, ederragoak, hilezkorragoak, gazteagoak, beltzaranagoak garela. Harik eta iraila iristen den arte eta bere iratzargailuaren txirrin jasangaitzarekin begiak irekiarazten dizkigun.

Gogoan izango duzue, uda aurretik, hiru lagun bizi ginela gure etxe txiki honetan: Telmo, Labrit eta hirurok. Bada, orain, hemen naukazue, bakar-bakarrik sukaldeko mahaian jarrita, gosari-legea egiten eta edan berri dudan kafe-katiluaren hondoa miatzen, seinaleren bat aurkitzeko esperantzaz. Izan ere, ez diet berriro begiratu nahi hozkailuaren atean itsatsi eta mila aldiz irakurri ditudan postalei.

Beharbada gogoan izango duzue Telmok uda hasi aurreko une gozo hartan ihes egin zuela, lo hartzeko prestatzen garen une horretan. Maleta arropaz bete, eta etxeko atetik ateratzeko momentuan, hortxe bertan abandonatu zuen, denok barruan omen daramagun turista hil eta munduari beste begi batzuekin begiratzeko ahaleginean. Handik gutxira iritsi zen bere lehenengo postala, kasik telegrama bat bezain laburra: “Arazoa ez zen maleta. Stop. Begiratzea da arazoa. Stop. Turista beti dago inguruari begira, baina ez du ezer ikusten. Stop”. Eta postalaren azalean hondartza baten irudia, berdin izan zitekeena Tailandiakoa, Indonesiakoa edo Muskizekoa.

Labritek ere handik gutxira alde egin zuen. Maleta aldean hartuta joan zen bera, baina zin egin zidan gutxi begiratuko zuela, asko ikusteko. Haren postala ere iritsi zen noizbait, Telmoren estilo kriptikoarekin kutsatuta: “Jakina arazoa ez zela maleta. Stop. Entzutea da arazoa. Stop. Turista beti dago ingurua entzuten, baina ez du ezer aditzen. Stop”. Eta postalaren atzealdean elurrak estalitako paisaia menditsua, berdin izan zitekeena Anbotoko gaina, Patagonia edo Himalaya.

Baina guztietan estonagarriena atzo jasotako postala izan zen. Biek sinatuta zetorren. Etxe baten argazkia zeukan azalean, berdin izan zitekeena gure etxea edo beste edonorena. Eta mezua ohi baino laburragoa: “Itzultzea da arazoa. Stop. Turista beti itzultzen den pertsona hori baita. Stop.”  

Gaur ditu udak azken orduak. Bihartik aurrera denok izango gara baxuagoak, itsusiagoak, hilkorragoak, zaharragoak, zurbilagoak. Orain esnatzeko garaia da. Ateko txirrinak esnatu nau ni lozorrotik. Ematen du behin turista izan denak turista bat daramala betiko bere barnean.

LAGUN AGURGARRIA:

Bisitatzen ari zaren web-gune hau euskararen normalizazioaren alde Aiaraldea Ekintzen Faktoria proiektu berrituak garatzen duen tresnetako bat da.

Euskarazko hedabideak sortu eta eskualdean zabaltzeko gogor lan egiten dugu egunero-egunero langile zein boluntario talde handi batek.

Hedabide herritarra da gurea, eskualdeko herritarren ekarpen ekonomikoari esker bizi dena, jasotzen ditugun diru-laguntzak eta publizitatea ez baitira nahikoa proiektuak aurrera egin dezan.

Herritarra, anitza eta independentea den kazetaritza egiten dugu, eta egiten jarraitu nahi dugu. Baina horretarako, zure ekarpena ere ezinbestekoa zaigu. Hori dela eta, gure edukien hartzaile zaren horri eskatu nahi dizugu Aiaraldea Ekintzen Faktoriako bazkide egiteko, zure sustengua emateko, lanean jarraitu ahal izateko.

Bazkideek onura eta abantaila ugari dituzte gainera, beheko botoian klik eginda topatuko duzu informazio hori guztia.

Faktoria izan, egin zaitez bazkide.

Aiaraldea Hedabideko lantaldea.


Izan bazkide