Orroaldi edo marrualdi gisa ezagutzen da oreinen ugalketa sasoian gertatzen dena. Izan ere, orein arrak Gorbeiara bertaratzen dira Bizkaiko eta Arabako inguruetatik, emeekin ugaltzeko asmoz.
Edonola ere, hori egiteko eta bere material genetikoa oinordeko gisa uzteko prest dauden beste oreinak uxatu edo menderatu behar dituzte lehenik eta behin.
Enrique Arberas biologoak azaldu duenez, marruak horretarako dira. Orroen bitartez ar batzuk beste batzuk kikiltzen eta urruntzen saiatzen dira, eta neurri horiek eraginkorrak ez direnean, zuzenean borrokatzen dira, adarrekin talka eginez.
Arberasek ohartarazi du adarrek zauriak eragiten dituztela eta egun hauetan liskar horien markak ikus daitezkela zuhaitzetan, non enbor azalak zuritzen eta apurtzen dituzten.
Horrek guztiak arriskutsua bilakatzen du mendia eta, berez, debekatua dago orroaldiaren zonaldeak zeharkatzea egun horietan.
Emeek euren portaera aldatzen ez duten bitartean, arrentzat prozesu latza da, marrualdiak iraun bitartean ez baitute ia jaten, eta horri gehitu behar zaio zauritzeko aukerak daudela.
Biologoak nabarmendu du, halaber, euriak baldintzatzen duela marrualdiaren iraupena: "Ura oreinen bizkarrean eroriz gero, gehiago luzatzen da".
Oreina, XIX. mendean desagertua
Enrique Arberas aiararrak gogoratu du oreinak XIX. mendean desagertu zirela Gorbeian eta 1957an ekarri zituztela berriro. ICONAk egin zuen. Quintos de Mora lursailetik Altubeko egokitzapen gune batera eraman zituzten eta egun, biologoaren arabera, 400 ale edo gutxiago daude Araba eta Bizkaia artean, gehiago lurralde arabarrean.