Proiektuaren talde idazleak 1985eko jatorrizko ontziaren perimetroaren barruan hiru ontzi bereizi eraikitzea proposatu du. Instalazio berriak 1,20 metroko igeriketa-ontzia izango du, uretara sartzeko arrapalarekin; tamaina ertaineko igerileku zirkular bat; eta sakonera txikiko haur-igerileku bat. Horrez gain, mugikortasun urriko pertsonentzako transferentzia-garabi bat izango du, eta gehienez 1.153 erabiltzaile hartu ahal izango ditu aldi berean.
Urduñako Udalak aste honetan argi berdea eman dio udal igerilekua birgaitzeko Oinarrizko Proiektuari; 2008an instalazioa zerbitzutik kanpo geratu zenetik udalerrian konpondu gabe zegoen auzi handietako bati, hain zuzen ere.
Osoko bilkurak EAJren aldeko botoekin eta EH Bilduren kontrakoekin onartu du ekimena. Horri esker, berehala hasiko dira izapideak URA-Uraren Euskal Agentziaren aurrean, Nerbioi ibaiaren uholde-eremuari eragiten diolako beharrezkoa den tramitea, eta udalaz gaindiko finantzaketa-bideak aztertuko dira 924.175 euroko exekuzio materialeko aurrekontuari aurre egiteko.
Alkateak, Iker Santocildesk, onarpena “urrats erabakigarritzat” jo du Urduñari “urte luzez faltan sumatu dugun ekipamendu estrategiko bat itzultzeko bidean”. “Gaurtik aurrera, igerilekuak kanpaina-promesa izateari utzi eta martxan dagoen konpromiso tekniko, juridiko eta ekonomiko bihurtzen dira. Hori eskatu zigun Urduñako herritarrak hautetsontzietan, eta hori beteko dugu”, defendatu du alkateak; izan ere, Paseo del Pradoko instalazioa berreskuratzea 2023ko hauteskunde-programaren lehentasunen artean kokatu zuen.
Alkateak nabarmendu du jarduera “berme tekniko guztiekin eta halako obra batek eskatzen duen zorrotz aurrekontarioarekin” egingo dela. “Orduñak bere espazio
maiteenetako baten distira berreskuratzea merezi du, eta gobernu talde honek entzunez, apaltasunez eta irmotasunez lan egingo du lehen pertsona La Mueran berriro bainatu ahal izan arte”, gaineratu du.
Proiektua joan den apirilaren 11n sinatu zuen NEXUS AEC SLPU eta EMBORA STUDIO enpresek osatutako talde idazleak, Borja Abasolo Valle arkitektoaren (EHAEO 4.527 zk.) zuzendaritzapean. Proposamenak 1985ean eraikitako jatorrizko ontziaren perimetroaren barruan soilik jardutea planteatzen du; ontzi hori Nerbioiren uholdeek eragindako kalteek hondatu zuten urteetan zehar. Memoria teknikoaren arabera, instalazioa duela 18 urte geratu zen zerbitzutik kanpo, ontziaren mugimenduengatik, arrakala orokortuen ondorioz, iragazgaiztasuna galtzeagatik eta lurpeko arazketa-gelan behin eta berriz ura sartzeagatik; egoera horrek ezinezkoa egiten zuen zerbitzua berriz martxan jartzea esku-hartze estruktural sakonik gabe.
Irtenbide teknikoak jatorrizko ontziaren karkasa egitura-erresistentzia duen bilgarri gisa eta kanpoko enkofratu galdu moduan berrerabiltzea proposatzen du. Proiektuaren egileen arabera, aukera horrek hobeto uztartzen ditu irizpide teknikoak, ekonomikoak eta ingurumenekoak, erabateko ordezkapen batek baino: lurzoru okupazio berriak saihesten ditu, hondakin gutxiago sortzen ditu eta dagoen azpiegitura aprobetxatzen du.
Mantendutako egitura horren gainean barne-geometria berria eraikiko da, lurrean bertan egindako 72 pilotez sostengatuta; 30 zentimetroko diametroa izango dute eta SAIATEK enpresak egindako azterketa geoteknikoaren arabera, azpiko harkaitz triaskoan bermatuko dira. Horrela, hiru ontzi bereizi sortuko dira: nagusia, 1,20 metroko sakonerako igeriketa-kaleekin eta uretara pixkanaka sartzeko arrapalarekin; tamaina ertaineko ontzi zirkular bat, sakonera berekoa; eta sakonera txikiko haur-igerileku bat. Guztira, 772 metro koadroko ur-lamina izango dute, jatorrizko igerilekuak baino ur-bolumen txikiagoarekin, barruko kota 1985eko lauzaren gainetik altxatuko delako.
Memoriak jasotzen duenez, zirkulazioan dagoen ur kantitatea murrizteak birzirkulazio- denbora laburtzea, arazketa-ekipoen potentzia txikitzea eta ustiapen-faseko energia-kontsumoa nahiz produktu kimikoen gastua gutxitzea ahalbidetuko du. Instalazioak gainezkatze bidezko sistema izango du: ura ertzetik gainezka egingo du, kanal perimetral jarraitu batek jasoko du eta grabitatez eramango da hondartzen azpian kokatutako hiru konpentsazio-ontzi independenteetara. Horrela, igerileku bakoitzak bere zirkuitu hidraulikoa izango du, eta kontrol sanitarioa, erabilera bereizia eta mantentze-lanak erraztuko dira.
Iragazgaiztasuna poliurea beroan proiektatuz lortuko da gainazal heze guztietan, eta kolore argiko portzelanazko gresarekin amaituko da; R-11 irristatze-klasea izango du ontzien barruan eta R-13 hondartza perimetraletan.
Proiektuak, gainera, mugikortasun urriko pertsonentzako transferentzia-garabi bat eta irisgarritasun unibertsalerako beste elementu batzuk aurreikusten ditu, igerilekuen irizpide tekniko-sanitarioei buruzko 742/2013 Errege Dekretua eta Eusko Jaurlaritzaren 68/2000 Dekretua betez. Araudi beraren arabera, instalazioak gehienez 1.153 erabiltzaile hartu ahal izango ditu aldi berean, bi metro koadroko ur-laminako hiru bainulariren proportzioan kalkulatuta.
Jarduketaren funtsezko elementuetako bat erreaktiboak biltegiratzeko plataforma altxatu berria izango da. Plataforma hori URAk ezarritako H10 uholde-kotaren gainetik eraikiko da, itsas mailatik 266,40 metrora, etorkizuneko Nerbioiren uholdeetan arazketako produktu kimikoak ibaira arrastatu ez daitezen. Horretarako, egungo aldagelen eraikinaren izkina bat partzialki eraitsi beharko da, baina jarduera egungo eraikin-bolumenaren barruan egingo da eta ez du eraikitako azalera handituko, ezta lerrokadurak aldatuko ere.
Exekuzio Materialeko Aurrekontua 924.175,40 eurokoa da; gastu orokorrak, industria-etekina eta BEZa gehituta, guztira 1.330.720 eurora igotzen da. Obraren aurreikusitako epea sei hilabetekoa da, obra handiko udal lizentzia eta URAren baimen sektoriala lortu ondoren. Proiektuaren memoriak aitortzen du bi izapideak aldi berean tramita daitezkeela administrazio-epeak laburtzeko.
Uraren Euskal Agentziari bidaliko zaion espedienteak jada barne hartzen du 5. eranskina, Uholde Arriskuen Bisoreko dokumentazio kartografikoarekin, 10, 100 eta 500 urteko itzulera-denboren erreferentzia-kotekin (T-10, T-100 eta T-500) eta arriskua handitzen ez dela justifikatzen duen txosten teknikoarekin. Memoriak, gainera, LEAN metodologiako plangintza zehatza, Segurtasun eta Osasun Oinarrizko Azterketa, Kalitate Kontrolerako Programa eta Hondakinen Kudeaketa Azterlana jasotzen ditu.
Paseo del Pradoko igerilekua, hirian La Muerako igerilekua izenez ezaguna, Urduñako erabilera kolektiboko instalazio akuatiko bakarra da. Hirigune historikoaren birgaitzearekin eta industrialdearen dinamizazioarekin batera, azken hamarkadan udalerriko konpondu gabeko gai nagusietako bat izan da. Administrazio-epeek laguntzen badute, berriro irekitzeak aukera emango luke zerbitzua legegintzaldi honetan bertan herritarren eskura jartzeko, ia bi hamarkadaren ondoren.