Ekintza horiek eskualdeko udalerrietan egin dira (Arrankudiaga-Zollon, Urduñan, Orozkon eta Etxebarrin) eta gerturatutakoek modu bisualean eta parte-hartzailean analizatu dituzte errefusa edukiontzietako (grisa) hondakinak. Hala, udalerrietako edukiontzi grisak ireki eta zuzenean bertatik jasotako hondakinak sailkatu zituzten, eta parte-hartzaileek egiaztatu zuten zer material eta zer proportziotan uzten diren oker edukiontzi horietan, gaikako bilketarako edukiontzietan egon beharko liratekeelako.
Karakterizazioetan ateratako emaitzek argi uzten dute hobekuntza-tarte handia dagoela. Joera argia da; errefusa-edukiontzietako hondakin gehienak beste frakzio batzuetan bereizi beharko lirateke. Egiaz, batez beste, errefusa-edukiontzietan analizatu diren hondakinen erdia baino gehiago materia organikoa ziren eta, horrenbestez, edukiontzi marroian egon beharko lirateke.
Gainera, pisua kontuan hartuta, batez beste ontziak hondakin guztien % 13 izan arren, edukiontziaren barnean bolumen handiena okupatzen zuten gaia ziren. Hala, agerian geratu zen garrantzitsua dela edukiontzi horia zuzen erabiltzea. Bere aldetik, papera-kartoia eta beira % 5 eta % 4 ziren, hurrenez hurren. Orobat, detektatu zuten puntualki edukiontzi zurian egon beharko liratekeen ehun-hondakinak ere bazeudela.
Garrantzitsua da adieraztea emaitzak orientaziorako eta dibulgaziorako direla. Karakterizazio bakoitzean hondakinen zortzi eta hamar poltsa artean analizatu zituzten. Horrenbestez, lagin hori ez da nahikoa ondorio estatistiko adierazgarriak ateratzeko udalerri bakoitzeko hondakinen osaeraren inguruan.
Herritar asko hurbildu ziren jakinguraz, eta harritu egin ziren ikusi zutenean analizatutako hondakinak udalerriko errefusa-edukiontzietakoak zirela.
Ingurumen-onurez haratago, hondakinak zuzen bereizteak eragin zuzena du zerbitzuaren kostuetan. Gaur egun, errefusa-edukiontzietan uzten diren tona bat hondakin tratatzeko kostua 186,4 eurokoa da. Kontrara, gai organikoko tona bat hondakin tratatzeko 80,7 euro behar dira, hau da, erdia baino gutxiago. Halaber, beste gai batzuek, hala nola ontziek, papera-kartoiak, beirak edo etxeko olioak, ez dute tratamendu-kosturik sortzen toki-erakundeentzat.
Horrek esan nahi du dagokion edukiontzian zuzen uzten den hondakin bakoitzarekin birziklapena eta baliabideen aprobetxamendua hobetzeaz gain, hondakinak kudeatzeko erabiltzen diren baliabide ekonomikoak optimizatu egiten direla.