50 urte bete ditu klubak. Hasi zinetenean espero zenuten?
Ez. Lagunak klubaren barruan sortu zen. Hor 15 eta 20 urte bitarteko jendea eta Lanbide Heziketako Eskolako ikasleak biltzen ginen.
Funtsean, futbito txapelketak antolatzen genituen eta futbolean jokatzen ez genuenon artean beste kirol bat praktikatzeko aukeran pentsatzen hasi ginen. Zelaia futbitokoa zenez, eskubaloiarekin hastea baloratu genuen.
Garai hartan Ramon Txabarri zegoen -une hartan fraidea zen, baina gero utzi egin zuen-, eta bera Gipuzkoan entrenatu zen. Berarekin hitz egin genuen eta galdetu genion ea entrenatu eta klub bat osa zezakeen Bizkaian hasteko. Trabaren bat jarri zigun, oso oroitzapen ona baitzuen aurreko taldeaz. Berarentzat familia bat bezalakoa izan zen eta ez zuen espero hemen horrelakoak izango ginenik. Azkenean konbentzitu genuen eta talde bikaina bihurtu ginen.
Teknikoki ez zen oso talde ona. Beste kirol batzuetatik gentozen, baina fisikoki oso indartsuak ginen eta beldurra ematen zuten dorre batzuk genituen erdian. Gero beste talde batzuetan jokaturiko jendea hurbildu zen eta hirugarren edo laugarren denboraldirako oso talde potentea genuen. Izan ere, beste taldeek indar publikoaren presentzia eskatzen zuten partiduetan. Aguazilik agertzen ez bazen, ez ziren jokatzera ateratzen.
Bitxia bada ere, lehen talde hartatik Luis Mari Tomék, “Nene”, klubean jarraitzen du. Jokalari indartsuenetako bat zen, eta 50 urte geroago hemen jarraitzen du kiroldegian asteazken eta ostiraletan, benjaminekin eta kimuekin, entrenatzaile edo laguntzaile gisa, behar den guztian, etxean edo kanpoan. Klubaren historiaren zati bat da.
Zein izan da klubaren bilakaera?
Kluba sortu eta urtebetera emakumezkoen talde bat batu ahal izan genuen eta oroitzen naiz Santanderren egon ginela igoera fase batean. Eskubaloiak osasun ona izan zuen Laudion, eta 80ko hamarkadan, adibidez, taldeak zeuden ikastetxeetan: Ortegan, Lamuzan, Ikastolan... Jende nahikorik egon ez zenean Lamuzan batu ziren jokalariak eta gero Laudio B. C taldean aurkitu ziren. Taldeek urte asko eman dituzte Euskal Ligan, bai Bizkaian, bai Araban. Igoera-faseak ere jokatu dira seniorrarekin. Julian Renés entrenatzaile eta presidente izan zen garaian izan zen hori.
Denborarekin senior eta gazte taldeak bakarrik geratu ziren. Ez zegoen sekzio femeninorik. Lan eginda, erakarpena jorratzen eta emakumeen kirolari garrantzia ematen hasi ginen. Kategoria guztiak betetzen hasi ginen, eta kasu batzuetan emakumezkoen talde bat eta gizonezkoen beste beste bat eduki genitzakeen.
Gaur egun, datorren denboraldiari begira benjaminak, alebinak, infantilak, emakumezko kadeteak eta gizonezko kadeteak izango ditugu eta gazteak seniorrera pasako dira. Ez dugu emakumezkoen talde seniorrik izango. Duela bi urte arte izan genuen, eta oso esperientzia polita izan zen, talde bera mantendu baitzen haur mailatik senior mailara arte.
Nola jaso duzue albistea?
Ilusio handiarekin. Jende beteranoarentzat, 50. urteurrenarekin berriz elkartzeko moduko zerbait izan da. Pregoia eman izana iraultza izan da, bereziki hasi zirenentzat. Pregoiaren ondoren egoera baretuko da ziurrenik, baina orain giro iraulia dago.
Jokalarientzat, zein da klubaren sekretua?
Batez ere, herriko taldea garela sentitzen dugu. Batasun handia dago, giro ona, eta gauzak serio egiten saiatzen gara. Nolanahi ere, lan-dinamika on baten gainetik, agian klub honek definitzen duena guztion arteko harreman ona da eta ondo konpontzen garela. Taldeko jendea zure lagunak dira, horrek laguntzen du partidetan lorpenak izaten eta norgehiagoken ondoren ere geratu egiten gara. Kluba hasieratik bereizten duen gauza bat da, adiskidetasuna. Lehiatzen eta emaitzarik onenak lortzen saiatzen gara, noski, baina partida bakoitzaren ondoren hitz egiteko edo zerbait hartzeko batzen gara.
Jakina, ezin dira ahaztu Javi Conejo bezalako figura garrantzitsuak, baina rollo ona funtsezko elementua da.