Irakurtzen jakitea mundua ulertzeko modu bat da. Haur batek testu bat ulertzen duenean, informazioa jasotzeaz gain, bere buruarengan konfiantza hartzen du, galdetzen ikasten du, eta pixkanaka bere iritzia eraikitzen hasten da. Horregatik, irakurketak hainbeste baldintzatzen du ondorengo ikaskuntza guztia.
Euskadiko hezkuntza-sisteman gero eta ohikoagoa da eguneroko irakurketa tarte bat gordetzea. 15 edo 20 minutu isilean, bakoitza bere testuarekin. Denbora laburra dirudi, baina jarraikortasunak egiten du aldea. Irakurtzeko espazio babestu horiek ohitura sortzen dute, eta ohiturak segurtasuna ematen du.
Euskadin azken urteotan irakurketari lehentasun handiagoa eman zaio. Curriculumak berak jasotzen du eguneroko irakurketa lantzearen garrantzia, eta zentroek, beren testuinguruaren arabera, neurriak egokitzen dituzte. Ebaluazio tresnek ere laguntzen dute ikasleen ulermena hobeto ezagutzen eta behar duten laguntza garaiz eskaintzen. Horrek ikasgelan egiten den lana fintzen laguntzen du.
Irakurtzea trebetasun teknikoa da, eta aldi berean ulermena da gakoa. Hasieran deskodifikazioa eta jariotasuna lantzen dira, eta handik aurrera testuak ikasteko tresna bihurtzen dira. Horrek eragin zuzena du arlo guztietan.
Irakasleen lana funtsezkoa da prozesu horretan. Prestakuntza eta laguntza-sareek irakurketaren didaktika sendotzen laguntzen dute, eta ikasgelako eguneroko jarduna egokitzen.
Baina irakurketa ez da eskolan bakarrik eraikitzen. Etxean ere tarte txiki bat gordetzen denean liburuetarako, irakurketak indarra hartzen du. Oheratu aurreko ipuin bat, arratsaldeko irakurketa tarte bat, elkarrekin partekatutako istorio bat. Eskola eta familiak elkarrekin, ohitura bat zaintzen dute, hobeto ikasten laguntzen duena.
Azken ebaluazioek hobekuntza joerak erakusten dituzte, bai euskaraz bai gaztelaniaz. Datu horiek erakusten dute irakurketa modu jarraituan lantzen denean, emaitzek erantzuten dutela.
Irakurtzea eguneroko keinu txikietan eraikitzen den ohitura da. Ohitura horrek ate asko irekitzen ditu.