Grebarako deialdia publiko egin zenetik Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren inguruan iritzi asko entzun ditut eta denetan gauza bat argi geratu zait, Madrildik ezartzen diguten 1.221 eurorekin ezin dela bizi.
Iritzi partekatze goxo horretan nahi baino gehiagotan konturatzen naiz zein barneratuta daukagun “Oasiren Fabula”... ez Euskal Herrian ez... jende gutxi da pobrea... LGSa oso jende gutxik jasotzen du. Ba ez andre-jaunok, Euskal Herrian ere langile pobreak ditugu, hilabete bukaerara heldu ezin ibiltzen direnak, 167.000 zehazki. Eta Euskal Herrian pentsiodun pobreak ditugu ere bai, borrokarako
beti prest hauek ere.
Ez gara oasia, ez. Zer uste duzue, 2000. urteaz geroztik sortutako aberastasunaren banaketan, %1 aberatsenak, aberastasunaren %41 bereganatu duten horiek, munduaren beste puntan bakarrik daudela?
Munduan oldarradi orokorra bizitzen ari gara eta gurean ere bai! Aberats horrek dirua irabazten jarraitzeko bere plana dauka eta guk gurea defendatu behar dugu! Baldintza duinak dituzten lanpostuak defendatu behar ditugu. Aiaraldean ondo dakigu lanpostuen suntsiketak zer suposatzen duen, lanpostua galtzen duten familietan, inguruko enpresetan lan egiten duten langileetan, herrietako
egunerokoan, gure seme-alaben etorkizunean, gure herriaren etorkizuna diren gazteetan.
Aldi berean, prekarietatea eta pobrezia dakarten lanpostuak hobetzeko gure plana egin behar dugu eta plana exekutatu! Okerren dauden langileen alde egiteko asko daukagu, bereziki emakumeez, langile migratuez, gazteez eta aniztasun funtzionala duten langileez ari gara; eta pobreen arteko borrokak saihestu, hori baita gero ta gertuago daukagun faxismoak nahi duena, gure artean etsaiak izatea.