Patronala ofentsiba betean da. Eurek erabakitzen dute enplegua mantentzea noiz zaien errentagarria eta noiz ez, albo kalteei begiratu gabe. Eurentzat lan denek ez dute balio berdina eta, ondorioz, nagusiki feminizatuak diren sektoreen negoziaketa kolektiboa blokeatua dute. Eurek bizkar eman diote etxeko langileentzako hitzarmen propio bat adosteari. Eta eurek izan dira hemen gutxieneko soldata bat adosteko mahai negoziatzailea zabaltzeko aukera zapuztu dutenak, sindikatu guztion eskaerari muzin eginez.
Bitartean, absentismo laboralaren eztabaida maltzurrean katramilatu nahi gaituzte. Harrotuta dagoen eta negoziatzeko bere betekizunari heltzen ez dion patronal baten aurrean gaude. Ofentsiba horren ondoan, beraiek duten erantzunkizunari muzin egin edota beste alde batera begiratzea erabaki duten instituzioak ditugu. Are gehiago, beraiek enplegatzaile direnean, patronalaren jarrera inposatzaileak erreproduzitzen dituzte. Eta zuzenean interpelatuak direnean, pentsiodunen mugimenduak nahiz euskal gehiengo sindikalak aurkeztutako herri ekimen legegileekin kasu, jarrera erabat antidemokratikoen bidez eztabaidarako aukera bera ukatzen dute.
Baina langileok ez gara eskuak gurutzatuak geratuko, guk ere ofentsibara pasa, lantokiak hustu eta kaleak hartuko ditugu! Euskal gehiengo sindikalak, hainbat eragile sozialen babesarekin eta ehunka enpresa komiteen atxikimenduarekin, gutxieneko soldata propio bat aldarrikatuz,
Martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorrak horretarako aukera emango digu. Hego Euskal Herrirako gutxieneko soldata propio bat aldarrikatuz, langile pobrerik gabeko Euskal Herri bat nahi
dugula ozen esango dugu! Soldatetan ematen diren sexu-genero, arraza nahiz adin arrakalei aurre egiteko, gutxieneko soldata duin bat ezarri dadin borrokatuko dugu.
Ezin dugu ahaztu egun 307.100 langilek 1.500 eurotik beheragoko soldatak dituztela. Gainera, onuradun zuzena izan edo ez, gutxieneko soldata propio bat lortzea langile klase osoarentzako borroka estrategikoa da, klase zein herri ikuspegitik.
Greba hau, era berean, Aiaraldean ematen den enplegu galera salatzeko, Maderas de Llodio nahiz Tubos Reunidoseko langileen borrokari hauspoa emateko eta eskualde honek duen haserrea patronal nahiz instituzioekiko interpelazio ozen eta indartsuan bilakatzeko erabiliko dugu.
M17an patronalari min egingo dion greba gauzatuko dugu lan zentroetan, eta Aiaraldeko kaleak hartuko ditugu eskualde oso baten duintasuna eta elkartasuna beste behin ere erakusteko!