Hitzekin eta hitzik gabe: EsKORRIKAsko AEK!

#Hitzekin eta hitzik gabe. Hala bukatu dugu 22. KORRIKA. Karmele Jaio Eigurenen mezua lekukoan sartuta abiatu zen martxoaren 31n Amurriotik, harik eta igandean -apirilak 10- Donostian mezu ezkutua ezagutu genuen arte. Agerikoa da KORRIKAk sortutako emozioa, babesa, indarra eta irrika. Ikusten ez dena, ordea, askoz gehiago da.

 

Hamaika ikusteko jaioak gara, dio esaera zaharrak. Hamaika izan dira 2.575 kilometroz Euskal Herria puntarik punta 14 orduko txandaka zeharkatu duten furgonetero zoragarriak. 11 izan gara prentsa eta komunikazio lantaldean karrerari ahotsa, hitza eta irudiak jarri dizkiogun lagunak ere. 24 orduz elkarrekin abestu, babestu eta amestu dugu euskara(z). Eta ez guk bakarrik. 

 

Hamaika ikusteko baino, hamaika egiteko jaioak gara. Edozein ordutan eta bazterretan atera da adin guztietako jendea kalera AEK babesteko. Euskara bizi duen herria dugu, euskaraz biziko denaren zain, geldi egon gabe. 

 

22. KORRIKAn euritan egin dugu dantza, elurpean bultzatu dugu furgoneta, mara-mara koloreztatu ditugu paisaia zuriak, -7 gradutan ere jaso dugu zuen beroa, buruhandi eta erraldoien erritmora egin dugu lasterka, joaldunen ilara artean eman ditugu pausoak, arraunlariek trainera sorbaldan zutela heldu diogu euskarari, gurpildun aulkiekin batera eman dugu bira, jubilatuak izan ditugu eusteko makil, basozainekin bat aldarrikatu dugu gure hizkuntzak ez duela maldarik, euskal gorren elkartearekin egin dugu zeinu hizkuntzan hitz, Bizkaiko zubitik eta Albaolatik zeharkatu dugu itsasoa, bide berde eta gorrietatik pasa dugu lekukoa eskuz esku... Geldiezina izan da, geldiezinak gara.

Baina hori baino gehiago izan da 22. KORRIKA.  Pandemiaren ondorioz, 3 urteren ondoren, erdigunean jarri dugu berriro ere euskararen balioa. Emozioz oroituko dut 22. tantodun partida. Historia egin dugu, bai (egunero bezala); baina istorioek egiten dute KORRIKA. Furgonetari bizia 'kimionetak' eman dio (karrera osoan zehar mantenuaz arduratzen den AEKko beterano kuadrila -horietako bik minbizia dute baina ez dute aurten ere hutsik egin-, eta autokarabanarekin eta DJ Bullekin herriz herri musika jartzen ere aritu dira). Zoratu bezainbeste loratu gara. Pozaren KORRIKA izan da, zenbat herri hainbat irri. Izan ere, korrika ez da lasterka bakarrik egiten, KORRIKA hori baino gehiago da: tokian toki egitarauen prestaketa, peto eta kilometro salmenta, herrian herri eragileak zein norbanakoak euskararen aldeko pausoak ematera animatzea, hizkuntza eta jendea zaintzea (furgonetatik lasterkariak laguntzeko zenbat botila eskaini ote dira?), euskararen herrian denok dugula lehen lerroan tokia aitortzea, KORRIKAren ilusioarekin euskara piztea...

 

Eta guzti horren ondorio dira zenbait une gogoangarri: Ligiko euskalzaleak Maulen zein hunkituta zeuden entzutea (Euskal Herriko lehenbiziko gau eskolak eta barnetegiak han sortu zituzten; eta 4 euskaltzale izatetik Maulen zein Iparralde osoan zenbat gaztek egin duten eurena euskara ohartzea ederra izan zen), Senperen erditzera zihoan emakume batek KORRIKA errepide ertzetik txalotu arte erietxera ez joatea erabakitzea; Loiuko 99 urteko Doloresek (Gerra garaian galdu zuen euskara, baina bere alaba-semeei eta bilobei oparitu zien eta lekukoa hartzeko ohorea eman zioten senideek) iragana oraina eta etorkizuna metro batzuetan bateratzea; Pirritx, Porrotx eta Marimototsi Lasarten euskararen alde eginiko lan guztia omenaldi bidez itzultzea; baserritar nagusi batek Beruete inguruan karrera utzi nahi ez zuelako autoaren aurrealdean -gainean- eserita metro batzuk aurreratzeko ahalegina egitea;  Baztango AEK-ko euskara ikasle etorriberriekin lekukoa astintzea; patinekin Lekunberritik Zeanurira 200 kilometro osatzeko  prest dauden zoroak ezagutzea; Erriberan eta Nafarroa osoan jendetza topatzea; Igorren 84 urteko euskaltegiko ikasle zaharrenak hartzea lekukoa; joandako AEK-ko kideak omentzea; Korrika agurtu nahi ez eta furgonetak pasata lasterka  jarraitzen duen jendea txalotzea; KORRIKAren zain edo agurtzen dauden herritarren eta furgonetEroen arteko txalo eta musu hegalariak arrantzatzea... Guztiok gara AEK eta KORRIKA. 

 

Gelditu dira 24 orduz mantso-mantso joandako furgonetaren motorrak. Euskararen herria, baina, martxan dago. Hitzekin edozer lor daiteke, baina pausoak ematea ezinbestekoa da. Euskararen doakotasuna eta balioa aldarrikatu ditugu bazterrik bazter. Motzean eta hiru hitzetan: zoragarria izan da. EsKORRIKAsko AEK herri hau zein anitza eta geldiezina den erakusteagatik. Bidea ez da hemen bukatzen. Euskara bizitzetik euskaraz bizitzea lortu arte, gora zuek eta gora AEK!