IRITZI ARTIKULUA: Iker Arza (Areta) eta Miren Revuelta (Amurrio)

IRITZI ARTIKULUA: Iker Arza (Areta) eta Miren Revuelta (Amurrio)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Abenduak 3, egun berezia euskaraz bizi nahi dugunontzat. Alde batetik Euskararen Nazioarteko Eguna ospatzen dugulako eta bestetik Euskaraldiaren azkenengo egunera heldu garelako.

Euskaraldi honetan bizi izan ditugun ustekabe atseginak ugariak izan dira. Gure inguruan euskaraz ulertzen duten pertsonak, uste genituenak baino gehiago direla konturatu gara.

Askotan pentsatu dugu zein garrantzitsua den Ahobizien papera euskararen erabilpena areagotzeko, baina 11 egun hauetan ohartu gara, Belarripresten papera, Ahobizien papera bezain garrantzitsua dela.

Ahobiziek euskararen erabilpena sustatzen dute, baina Belarriprestek, euskara erabiltzeko egoerak ugaritzen dituzte. Hau da, zenbat eta Belarriprest gehiago egon Euskal Herrian gero eta aukera gehiago izango dituzte Ahobiziek euren egunerokotasunean euskaraz bizitzeko/erlazionatzeko.

Bestalde esan, 11 egun hauetan, talde lanean lortu ditugun sinergiak, 12. egunetik aurrera mantentzea dela norberaren lana. Txapa kendu arren, Euskaraldiak ez du zertan amaitu behar.

Beraz, animatu!!! Izan Ahobizi zein Belarriprest, kalera atera eta jarraitu dezagun hizkuntza ohiturak astintzen!!!

 

IRITZI ARTIKULUA: Ekhiñe Etxepeteleku (Orozko)

IRITZI ARTIKULUA: Ekhiñe Etxepeteleku (Orozko)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Orozko UEMAko (Udalerri Euskaldunen Mankomunitateko) udalerrietako bat da. Beraz, biztanleen %70ak baino gehiagok daki euskaraz. Herriko eskolan eredu bakarra eskaintzen da, D eredua hain juxtu. Hainbat eta hainbat herritar biltzen dituenOrozkon euskarak 365 egun” wasap taldea aspaldi sortu zen eta Erdu euskara taldea ere badago herrian. Egun hauetan, Orozkoko euskaraldiko lantaldea jo eta ke dabil lanean. Korrika herritik pasa zenean ere euskararen aldeko oihuak Gorbeiaraino heltzen ziren. Bainaorozkoarrak euskaldunak al dira?  

Izan ere, zer da herri euskalduna izatea? Zerk egiten du herri bat euskaldun? Orozkon euskararen alde dagoen jende andana badagoela badakit, baina euskaraz dakiten %70 baino gehiago horietatik zenbatek erabiltzen du euskara eguneroko jardueretan? Zein da euskaraz bizi diren orozkoarren benetazko portzentaia?

Ni berez lesakarra naiz, Nafarroa iparraldeko herri ttiki batekoa. Lesaka eta Orozko oso antzekoak direla diote askok eta zentzu askotan, egia da: biztanleria aldetik, zerbitzu aldetikNiri, ordea, herri zeharo desberdinak iruditzen zaizkit askotan. Izan ere, Lesakako umeak, eskola barruan nahiz patioan, eta baita herriko plazan ere, euskaratik eta euskaraz jolasten dira, futbol entrenamenduak euskaraz egiten dituzte, gaztetxean euskara ari du, tabernetan jendeak tragoa euskaraz eskatzen du, meza euskara hutsean ematen da, gazte-kuadrilak euskaraz dibertitzen dira

Eta zergatik dira hain desberdinak Orozko eta Lesaka? Orozkon Euskalzaleon Topagunearen gidaritzapean egin genuen euskararen egoerari buruzko analisi batean zehaztu genuenaren arabera, (pena da baina idatzita gera bedi lau katuk baino ez genuela parte hartu diagnostiko horretan) Orozkon dagoen kontzientzia faltaren ondorio da dena. Benetan uste al duzue gure hizkuntza galtzeko harriskurik ez dagoela? Egitan pentsatzen al duzue aitite-amamengandik ikasitako euskierea propio eta eder horren transmisioa bermatua dagoela?

Ni 2005. urtean etorri nintzen Bilbora; 2015.ean Orozkora. Lanean ez dut euskararik erabiltzen eta euskarazko hitz asko nola idazten diren ahaztu zaizkit. Komertzioetara sartu eta lehen hitza euskaraz egiten banuen ere, orain, konturatu gabe, galdera gaztelaniaz ateratzen zait gehienetan. Euskaraz nabilenean ere, gaztelerazko hitz eta esamolde mordoa sartzen ditudala konturatzen naiz, gero eta gehiago gainera. Eta gauza guztietan okerrena, zenbait kasutan, esaldia bera gazteleraz euskaraz baino errezago ateratzen zaidala da. Horixe azken 13 urte hauetan Orozko inguruan bizitzeak nigan izan duen eragina. Pertsona bakoitza mundu bat da, badakit, baina gaztelerak eguneroko bizitzan duen indarra izugarria dela ezin da ukatu.

Euskararen barometroak azken urteotan euskararen erabilerak behera egin duela dio. Erabiltzen ez dena, denborarekin ahaztu egiten omen da. Beraz, Uxue Alberdik idatzitako bertsoek zioten eran, noizbait pasako al gera, haren (euskararen) alde egotetik, bere alde egitera? Nik ere horixe bera eskatu nahi nioke Orozkori eta orozkoarrei. Garai batean debekatuta zegoen, baina gaur egun zein da euskaraz ez aritzeko dugun aitzakia? Euskal Herrian bizi garela kontuan izanik, euskararen alde egotea nahiko erraza dela esango nuke, erosoa, naturala ere bai, hein batean. Baina euskararen alde egiteak inplikazioa eskatzen du, lan egiteko gogoa, esfortzua. Prest al daude orozkoarrak horretarako? Jagon daigun maite dogun hori! Oraintxe dugu horretarako aukera. Atera diezaiegun etekina 11 egun hauei! Baina ez bedi gure ahalegina horretan soilik geratu! Urte osoan ere, belarriak prest eta ahoak bizi eduki!

IRITZI ARTIKULUA: Euskaraldia bultzatzeko Aretako taldea (Areta)

IRITZI ARTIKULUA: Euskaraldia bultzatzeko Aretako taldea (Areta)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

SMALL IS BEAUTIFUL: ARETATIK EUSKARARA

Iaz Euskararen Egunaren harirakoan bezala, aurten Euskaraldia dela eta Aretan herritar taldea martxan jarri gara, izen-emateak zeineuskara gastatzeko” (Kike Amonarrizek esango lukeen moduan) ekitaldiak ahalik eta indartsuen antolatu guran.

Euskal Herri osoan batera bultzatzen ari garen ekimena izanik, hiriburuetan edota herri handietan ere lan itzel bezain goxoa egiten dabiltza, tamainak dakartzan zailtasunei aurre eginez. Aldiz, geu, Aretako small-tasun erlatiboaren (2000 biztanleko gunea ez delako Araban ezta eskualdean ere txikiena) eta euskarak bertan bizi -pairatu- duen historia sozialaren irakurketa xumea egiteko aprobetxatu dugu hitzordua.

Euskara desagerrarazi nahi zutenek gurean ia lortu zuten euren helburua frankismoarekin; hizkuntzaren muga gure etxeen gainetik pasatzen zen eta hiztun natural bakan batzuekin heldu ginen geroko susperraldira. Kasurako Aretan bertan jaio eta “euskaldun zaharra” (berba hau testuinguru honetan erabil dezagun, betiko baztertu baino lehen) zen azkena -azkenetakoa seguru-, Pablo Urzelai, aurten hil zaigu. Aretako bazterretako batean, Katean, bizi zen, Orozkoko euskaldunekaz pega eginda.

Katea -erredundantzia balia dezagun- ez zen erabat eten eta beste herri batzuetatik ere euskaldunak etorri ziren Aretara bizi izatera, hainbat jatorridun aretar berriekin batera. Zorionez egoera prekario hori hobe bidean jarri zen XX. mendearen azken hamarkadetan; hasi klandestinitatetik eta segi berreuskalduntze prozesu zabalagoaren (euskaltegiak, irakaskuntza…) bidetik gaur egun aretar asko euskaldunak gara, eta galbidean zegoena biziberritu egin da. Batzuek edo besteek geure harri koskorrak ipini izan ditugu eta historiarako geratuko dira, esaterako, Arabako lehen Bertso Eskola Aretako Túnel tabernan sortu izana bezalako datuak.

Azken urteotan berreuskalduntze prozesuan kezka batzuk azaleratu dira: euskara(z) ikasten ari(tu) gara, bai, baina erabileran ez dugu igotzea lortu eta argi geratu da euskaraz bizi nahi dugunok geure hizkuntza-ohikerietan astindua behar dugula; eskolan edo euskaltegian ikasi ostean hiztun aktiboak bihurtu ez direnei euskara erdoildu egiten zaiela; euskaltzaletasuna, euskaraz bizi gura eta euskal kulturarekiko kariñoa gutako askoren hezur-muinetan inolaz ere barneratuta ez daudela. Egoera hori iraultzeko garaia heldu da.

Makrotik small-tasunera jaisteak abantaila handiak ekar ditzakeela konturatu gara; ondo daude Euskaraldia bezalako kanpainak maila nazional edo potoloan ere egitea baina azken finean aretarron ahotik euskara gehiago ateratzea hurbiltasunetik baino lortuko ez dugulakoan gaude. Hizkuntza-ohiturak aldatzea, guztiz posible den arren ez da gauza xamurra baina afinitate-talde ttipietatik abiatuta errazago egingo zaigu: pilota elkartea, lagun-koadrila, bikotea, familia, parkeko guraso-taldea, eskola-komunitatea, sortu berri den aisialdi taldea, komertzioak, Jai Batzordea.

Amaitzeko animatu gura zaituztegu Areta bezalako herri txiki infernu ez hain handietan bizi zareten euskaltzaleak small-tasun horri atarramendua ateratzen eta hurbiltasun horretatik euskaraz biziko garen herritarren kopurua igoarazten; eta herri handiagoetan bizi bazarete...bila ezazue aterpea auzoan, lotura pertsonaletan, neurriko ingurumarian. Iraultza Txikien Asanbladan euskarak behar duen tornuia izan dezala!!

 

 

IRITZI ARTIKULUA: Irati Orueta (Laudio)

IRITZI ARTIKULUA: Irati Orueta (Laudio)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

ZEIN POLITA DEN ZU EUSKARAZ ENTZUTEA

Bizitzako ibilibide honetan erronkak gure egunerokoaren parte dira. Oraingoan berriz, erronka zirraragarri bat daukagu gure artean; EUSKARALDIA hain zuzen ere. Hamaika egun hauetan zer izango nintzen aukeratzea, erraza izan zen niretzat. AHO BIZI NAIZ!

Amets Arzallusen bertsoak dioen bezala, eskerrak eman nahi dizkiet haurra nintzela EUSKARAZ irakatsi zidatenei. Mila esker bihotz- bihotzez!

Geroztik, ahal dudan guztietan EUSKARAZ bizi naiz; familian, lagun eta kide artean zein lanean. Horrez gain, EUSKARArekiko lotura duen guztiak erakartzen nau: musikak, kirolak, telebistak, aisialdiakNiretzat EUSKARA dena da!

Beraz, honegatik guztiarengatik eta ziur nago arrazoi gehiagorengatik hamaika egun hauetan aho bizi izatearen erronkari hasiera eman diot ilusio, gogo eta motibazio handiz. Ikastolan zein herrian egindako ekintzetan eta Euskaraldiari hasiera emateko egindako jaietan parte hartu izan dut. Hauetan, mila bizipen, mila sentimendu goxo bizi izan ditut. Une hauetan guztietan pentsatzean, arrakastaren emozioa garaile izan dela esan behar dut.

Baina hau hasiera besterik ez da izan, orain berriz, aurrekoan esan dudan bezala, egunerokoan barneratu eta ezezagunei lehen hitza behintzat EUSKARAZ izan dadila beti. Hauxe da nire erronka! Erraza ez izan arren, lortuko dut, lortuko dugu!

Garenaz harro, naizenaz harro! 365 egun EUSKARAZ!

Hartu arbasoen ohitura zaharrak, piztu haurren barneko izarrak! 

 

 

IRITZI ARTIKULUA: Monika Zalabarria (Arakaldo)

IRITZI ARTIKULUA: Monika Zalabarria (Arakaldo)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Euskaraldia… Euskara… aldia… bizi… prest… Hainbat hitz… Zein da esanahia? Hitz bakoitzak bere esanahia dauka, baina guztiak elkarrekin oso esanahi berezia Euskaraz hitz egiteko hartzen dugun konpromisoa.

Aurten ere iritzi zaizkigu euskaraldiko egunak, 11 egunez ezagun edo eta ezezagunekin euskaraz hitz egiteko konpromisoa. Gogoan daukat oraindik aurreko urtean euskaraldia zela eta, nire lagun batzuk (beste eskualde batzuetakoak) galdetzen zidatenean zertan nenbilen eta zertarako zen aldean neraman txapa gorri hura, azaldu nien zein zen nire nahia eta euskarari eman nahi nion garrantzia. Azalpen horiek ondorio bat izan dute aurten, txapa edo ekintzagatik galdetu zidatenek, beraiek eman baitute izena nik baino lehen euskaraldian, baita beraien txapa hartu eta jarri ere.

Zerbait aitortu nahiko nuke, oso bitxia izan daitekeena eta guztiekin partekatu nahi dudana… Nire ama hizkuntza euskara da, eta txikitatik hitz egin izan dut, euskaraz ikasi nuen eskolan, baita batxilergoa ere. Hau horrela izanda ere, ez naiz euskara aditua eta ez naiz gai azalpenak emateko edo esaera bat modu batean edo bestean zergaitik den azaltzeko, ez dakit zer den ergatibo bat, edo galdetzen dizkidaten beste zenbait gauza ere ez dakizkit. Euskalduna naiz, harro nago, eta argi daukadan gauza bakarra zera da, nire ama hizkuntza maite dudala eta erraza ez bada ere zaindu nahi dudala.

Horregatik eta beste gauza askorengatik, GORA EUSKARALDIA eta euskaraz hitz egiteko edo ikasteko gogoa. Beraz, nire azken hitzak hauek izango dira, bizi eta prest euskara aldi batez edo posible izatekotan beti.

 

Euskaraldiarekin bat Baisala eta Okondoko eta Etxaurreneko ikastetxeak

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Euskaraldian murgilduta gaudela, ekimen honekin bat egiten duten elkarte eta ikastetxeak argazkiak zabaltzen jarraitzen dabiltza. Hona hemen Baisala elkarteak ateratako irudia eta Okondoko eta Etxaurreneko ikastetxeetan egindako ekintzen argazkiak.

»» Ikusi argazki guztiak (6)

IRITZI ARTIKULUA: Etxaurren Martin (Artziniega)

IRITZI ARTIKULUA: Etxaurren Martin (Artziniega)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Lagun horiek,

Etxaurren dut izena eta oroitzapenak ditudanetik euskaraz hitz egiten dakit. Artziniegako eskolan ikasten nuenetik, euskaraz izan ditut irakasgai guztiak, beraz euskara eta gaztelania maila berean ezagutu ditut bizitza osoan zehar. Hala ere euskara betidanik eskola-hizkuntza izan da nire inguruan. Honekin esan nahi dudana da nahiz eta ikaskide guztiok euskaraz jakin izan dugula beti, eta irakasleekin euskaraz mintzatu garen, gure artean beti gaztelania erabili dugula. Nire bizitzan (eta suposatzen dut nire adineko euskaldunen %90aren bizitzetan) oso ohikoa da eskolan lagunen batekin erdaraz hitz egiten egotea eta irakasleari zuzentzerakoan, euskarara pasatzea.

Asko gustatzen zait euskaraz mintzatu eta idaztea, oso harro nago euskara ezagutzeaz eta gaur egun nire inguruan saiatzen naiz euskara erabiltzen, baina onartu beharra dut ez dela batere erreza. Nagusitzen hasi nintzenean, eta institutura, batxilergora eta bereziki unibertsitatera joan nintzenean, kontzientzia hartzen hasi nintzen euskararen inguruan dugun arazoari buruz. Guztiok hitz egiten dakigu baina gehienek ez dute ezta egunean behin erabiltzen. Ez dakit zergatik gertatzen den ezta nola konpondu daitekeen.

Euskaldun askok, euskararekin erlazionaturiko hamaika ekintzetara joaten dira, esate baterako Araba Euskaraz, Nafarroa Oinez, Korrika… eta bertan gaztelaniaz mintzatzen dira. Euskaraldiarekin aukera desberdinak ikusten ditut, lehenik eta behin hamaika egunetan zehar luzatzen delako eta beste alde batetik mota desberdinetako ekintza anitzak prestatu direlako, zeinetan euskara era naturalean erabili daiteke. Ez da soilik alkoholez inguratutako egun bateko farra.

Niretzat ez da batere zaila jende berriarekin euskara erabiltzea, esate baterako denda edota taberna batean sartzen naizenean beti euskaraz agurtzen ditudalako langileak edota unibertsitatean jende berria ezagutzerakoan euskaraz berba egiten saiatzen naizelako. Benetan zaila iruditzen zaidana eta hamaika egun hauetan zehar zaila ikusten dudana da betidanik erdaraz mintzatu naizen pertsonekin euskara erabiltzea gaztelaniaz hitz egiten amaitu gabe. Azkenean nire ustez ohitura berriak sortzea ez da zaila, zailena da sortuta ditugunak aldatzea.

Amaitzeko, esango dut saiatuko naizela nire herrian eta inguruan nahiz unibertsitatean egingo diren ahalik eta ekintza gehienetan parte hartzen eta euskaraz mintzatuko naizela bai bertan, bai inguru horiez kanpo ere. Benetan gustatuko litzaidakeela hamaika egun hauen ostean zerbait aldatzea gai honen inguruan, ez bada jendearen erabileran, behintzat kontzientzia hartzen hasteko balio izatea espero dut.

Euskaldun egiten gaituena euskara bada, hau erabiltzen ez badugu, zer izango gara?

Besarkada bat,

Etxaurren Martin

IRITZI ARTIKULUA: Aitor Lexartza (Arrankudiaga)

IRITZI ARTIKULUA: Aitor Lexartza (Arrankudiaga)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Euskaraldiaren bilera batean, aurreko egunean, Arrankudiagan ekimen honetan parte hartuko duen jende kopuruaren gaineko kezka agertu zen, jende gutxik eman duelako izena, kontuan izanik Arrankudiaga herri euskalduntzat jo izan dugula beti. Baina Euskaraldia bera egungo errealitatearen argazki soila izaten ari da, non nahiko kezkagarria den azken urteetan euskarak herrian hartu duen joera, gero eta euskara gutxiago entzuten baita oro har kalean, eta herriko esparru gehienetan. Egoera kezkagarria honen adierazle bat da euskararen errebindikazioa beren helburuen artean duten eragile batzuen bilerak edo ekintzak ere gaztelania hutsean egiten direla sarritan.

Baina azken aldian ikusi diren emaitzei erreparatuta, ikusten da kezka ez dela Arrankudiagara mugatzen; Euskal Herri osoan zabaltzen den kezka da: soinean euskararen aldeko txapa bat jartzeak ere moda izateari utzi dio (orain arte, beste errebindikazio batzuk bezala, moda bakarrik izan da, praktikan benetako defentsa egin gabe) eta euskararen erabilera nahiko urria da.

Gazteak izan daitezke joera onen argazkirik argiena. Euskaraz ikasi dugu edo ikasten ari gara gazte gehienak; baina, eguneroko bizitzan, gure artean, euskara erabiltzea nahitaezkoa den lekuetan baino ez dugu erabiltzen askotan. Behartuta erabiltzen dugu arlo batzuetan, testuinguruak eraginda: ikasketen arloan, espazio jakin batzuetan… Tristea bada ere, arraroa egiten da gazte koadrila bat euskara hutsean hitz egiten entzutea, Euskal Herriko zonalde jakin batzuetan ez bada. Eta zer esan umeen errealitateaz?! Eskolatik kanpo apenas erabiltzen dute euskara; arrotz egiten zaie gure hizkuntza eremu horretatik at. Argi dago pertsona helduak, bereziki nagusiak, oso garrantzitsuak direla hizkuntzaren transmisioan. Baina ondare horren etorkizuna ume eta gazteon esku dago.

Esandako guztiarekin, euskararen erabileraren inguruko hausnarketa sakona egin beharko litzateke eta gure hizkuntza gehiago erabiltzearen beharra azaleratu. Euskara da euskaldun egiten gaituena, eta Europako hizkuntzarik zaharrena; ez dezagun gal.

Bide honetan, ondo dago Euskaraldia bezalako ekimenetan parte hartzea. Baina uste dut ez dugula parte hartu behar beste norbaitek konbentzituta edota behartuta, baizik eta guk benetan sinetsita, eta euskararen defentsan gure alea beharrezko dela ikusita. Argi izan behar dugu horrelako kanpainak ezin direla txapa bat eramatera mugatu; errealitatean hartutako konpromisoa bete behar dugu, eta ondoren autokritika egin, benetan ikusteko euskarak egun gure buruan dituen trabak, eta bidean aurrera egiteko. Euskararen aldarrikapen onena euskara urte osoan erabiltzea baita (hau izan behar da, etorkizunera begira, Euskaraldiaren helburua) eta ez 11 egunez txapa bat soinean eramatea. Erabil dezagun orain euskara 11 egun hauetan.

Eta, aurrerantzean, defenda dezagun gure hizkuntza urteko 365 egunetan. Ez dezagun gure hizkuntza zaharra hiltzen utzi!

 

IRITZI ARTIKULUA: Ixone Collado (Orozko)

IRITZI ARTIKULUA: Ixone Collado (Orozko)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Amets Arzallus, bideo-elkarrizketa batean, euskaldunon lotsaz eta justifikatzeko etengabeko beharraz aritzen zen, euskera ardatzera ekartzeko aldarria eginez. Azken hau egitea du xede euskaraldiak. Gizon eta emakume. Euskara eta gaztelania. Ez al daude ba maila berean gaur egun? XXI.mendean? Hala, diskriminazio positibo batetaz ariko gara ba oraingoan ere “Hemen gaudela!” esateko? Izan daiteke. Euskaldunak 6000 metrotara igo dira euskerari oxigenoa eman nahian. Ez al da ba errazagoa denon artean birikak betetzea?

Itxi ditzagun begiak eta bi belarriak zabaldu. Euskaraldia prest, Euskal Herrian baita. Hizkuntza gure indarra, ez galdu zure iparra. Gaur hogeitabi; egun bat faltan, hamaika egunetan zehar prest ekiteko, hirurehun eta hirurogeita bost egunetan bizi ahal izateko.

IRITZI ARTIKULUA: Asier Rubio (Amurrio)

IRITZI ARTIKULUA: Asier Rubio (Amurrio)

Erabiltzailearen aurpegia Aiaraldeko Euskalgintza Kontseilua   Euskara

Hasi da Euskaraldia, Azaroaren 23tik Abenduaren 3ra Euskal Herriko bazterrak euskaraz blaitzeko asmoz sortutako ekimena. Badira atzoko eguna irrikaz espero zutenak, txapa paparrean jantzi eta mingainak dantzan zein belarriak tente jartzeko unea noiz helduko zain zeudenak. Euskaltegian ikasitakoa praktikara eramateko gogoa duten nagusiak eta ez hain nagusiak (Aupa zuek!). Aspaldi galdutako ohitura berreskuratzeko aukera ikusi dutenak eta ekimenak dituen 11 egunak normaltasunez biziko dituztenak.

Hamaika aurpegi, ahots eta egun izango ditu aurten, Euskararen egunean amaituko den egitasmoak. Hamaika egun urteetan zehar eraiki ditugun harremanei astinaldi bat emateko. Izan ere, euskaraz komunikatu eta bizitzeko aukera uste baino gehiagotan dugula ohartzeak bultzada eman diezaioke egunerokotasunean hizkuntzarekiko dugun jarrerari.

Baina zalantza daukat nahikoa ote den arnas(g)uneak eraikitzea. Askok badakigu lagungarriak izan arren, hamaika egun ez direla nahikoa, edo behintzat, hamaika, hainbat hitzaren sinonimo ez denean. Beste batzuk aldiz, gustora geratuko dira, aurpegia zuritu ostean, abenduaren 4ean, txapa gorbatadun jantzietatik kendu eta egunero herri hau euskaratik eta euskaraz eraikitzen ari direnen ilusioarekin batera kajoi baten barruan gordetzen dutenean.